Mike Van den Broeck coacht volgend seizoen Kontich Wolves in tweede landelijke.

“Eigenlijk ben ik al heel mijn leven verbonden geweest aan Kontich Wolves. Ik heb er mijn jeugd gedaan en ben er dan een paar jaar weg geweest om mijn landelijke jeugd bij Boom te spelen. Uiteindelijk heb ik zelf niet lang kunnen spelen omwille van een knieblessure. Ik heb vijf keer mijn kruisband gescheurd en na de laatste keer heeft de dokter ook beslist om er geen nieuwe te steken. In principe zou je nog kunnen spelen zonder kruisband, er zijn wel enkele voorbeelden van, maar dat was voor mij niet hetzelfde en ben ik eigenlijk bij Kontich beginnen coachen.”

“Het was een vriendengroep dat ik coachte, en we promoveerden van derde naar tweede en zo naar eerste provinciale. Toen kreeg ik de kans in Kontich om assistent coach te worden van Marc Bouckaert in derde klasse, een kans die ik uiteindelijk niet kon laten schieten. Ik heb daar twee schitterende jaren gehad. Het was een super spelersgroep, een hechte kern met onder andere Kenny Van Wert (nu mijn assistent coach) en Adam Coulibaly, één van mijn spelers volgend jaar, en tal van andere goede basketters.”

“Na twee jaar wilde ik een nieuwe uitdaging, ik wou zelf terug gaan coachen maar dat was op dat moment niet mogelijk in Kontich en ben ik op zoek gegaan naar een andere club en via een bevriende speler Casper Cools ben ik zo bij BBC Lyra Nila Nijlen terecht gekomen. Ik ben daar 3,5 jaar coach geweest. Als ik terugkijk op die periode was het een schitterende periode. We deden elk jaar beter zoals de afspraak was met de voorzitter en de kers op de taart was de promotie. Het is een moment dat ik nooit zal vergeten omdat mijn vader tijdens die periode aan het vechten was tegen kanker. Hij was terminaal en ging elke keer achteruit en we wisten dat hij het jaar niet zou halen. Mijn spelers gingen door een vuur voor mij en dat is iets wat ik nooit zal vergeten! En ik ben de club Nijlen zeer dankbaar voor hun steun in die moeilijke periode.”

“We stegen naar tweede landelijke maar we moesten wel een beetje inleveren aan kwaliteit, enkele spelers waaronder Steve Hessen en Ken Van Acker hingen hun basketschoenen aan de haak. Maar ik heb geleerd om niet te snel op te geven en alles te geven om van elk verhaal een succes te maken: Operatie: erin blijven. Eind november was de veer echter gebroken. Ik had het gevoel dat ik de spelers niets meer kon bijbrengen en dat ik mij te veel afreageerde op hen en toen heb ik besloten om een punt te zetten achter mijn loopbaan bij Nijlen.”

“Dit was met pijn in het hart want ik ben absoluut geen opgever en ik was de club en voorzitter enorm dankbaar dat ze me de kans drie jaar geleden hadden gegeven maar op een bepaald moment moet je keuzes maken in functie van de ploeg en ook voor jezelf! Tijdens de periode bij Nijlen heb ik steeds de jeugd nog gecoacht bij Kontich. Ik hielp overal maar de laatste drie jaar coachte ik de U21 van Kontich op landelijk niveau. We maakten enorme stappen door de jaren heen, het was een project waar ik moet heel veel plezier aan begon en waar ik ook enorm veel voldoening bij kreeg.”

“Dus hoe ik bij Kontich in tweede landelijke terechtkwam, je moet het niet ver zoeken. Ik ben een beetje kind aan huis daar. Iwan van Tongerloo besloot na vier jaar om een stap opzij te zetten dus was het de logische opvolging dat ik deze ploeg ging overnemen. En kijk enorm uit naar deze uitdaging! Toen ik de coaching job aannam zei ik al lachend tegen Kenny: “Jij assistent coach” en hij zei direct “ok, dat is goed”. Ik denk dat we beide een goeie mix zijn. Ik heb ervaring als coach en hij heeft enorm veel ervaring als speler op het veld en die mix willen we als lijm voor onze ploeg.”

“We hebben besloten om met een relatief jonge ploeg te gaan spelen. Er zullen twee juniors en twee eerstejaars senioren in de kern opgenomen worden. We hebben er twee nieuwe spelers bij gehaald: Christiaan Agbiamo en Jarri Van den Bosch. We weten dat het niet makkelijk zal zijn maar we gaan voor een rustig seizoen in tweede landelijke. We weten waar onze pijnpunten liggen en die zullen we onmiddellijk in augustus, als het seizoen dan begint tenminste, aanpakken en we gaan er als ploeg alles aandoen om er elke match te staan. Ik kijk er eigenlijk enorm naar uit om mijn nieuwe ploeg te trainen, te coachen en mensen verrassen met leuke resultaten maar spijtig genoeg heb ik geen glazen bol.”

volg basket360.be op sociale media

Topnieuws ontvangen Ja, graag Neen, dank u