Maxime De Bondt zet een punt achter haar actieve spelerscarrière, maar zegt het basketbal geen vaarwel.

“De reden dat ik gestopt ben is omdat ik fysiek kapot ben. Sinds enige tijd begon ik te sukkelen met mijn scheenbeen en ben daarna geopereerd aan mijn voet. De operatie bracht enkel meer schade en op niveau basketten, zelfs lopen, was niet meer aan de orde. Ik heb nog geprobeerd dit seizoen maar het lukte me echt niet. Met veel pijn in het hart heb ik mijn schoenen aan de haak moeten slaan.”

“Ik had geweldige ploegmaten die mij erdoor hebben gesleurd en waarvoor ik dan met veel plezier elke zondag nog de longen uit mijn lijf schreeuwde naar die overwinning. Het feit dat ik geen afscheidsmoment heb, is voor mij niet zo belangrijk. Ik had gewoon graag anders gestopt. Op een training moeten stoppen van de pijn en dan nooit meer een bal hebben aangeraakt, zo wil je niet dat jouw 22-jarige basketcarrière stopt.”

“Mijn mooiste herinnering zijn de kansen die ik gekregen heb als 15-jarig meisje, bij het toenmalig BBC Boom, om mee te trainen en spelen met de hoogste klasse die er is. Daarnaast is basket gewoon voor mij mijn sociale kring. Ik heb er de beste vrienden leren kennen, oude vijanden leren herkennen tot beste vrienden en mooie mensen ontmoet. Dat is hetgeen wat ik vooral zal onthouden.”

“Ik denk dat ik mijn vrije tijd goed zal benutten, ik ben momenteel 13 weken zwanger. Het komende seizoen zal ik me dus vooral bezig houden met pampers. Daarnaast zal ik blijven juichen voor BC Cobras die toch in mijn hart zitten. BBC Schelle, waar ik meer dan 8 jaar heb gespeeld, vroeg of ik me wou engageren om mee de dameslijn te coachen. Ik heb geen seconde getwijfeld. Desondanks mijn zwangerschap, wil ik me hier volledig voor inzetten. Veel tijd spenderen met vroegere teamgenoten en beste vrienden. Het lijkt me wat.”

“Ze was bang van coach Eddy Maertens”

“Maxime is één van mijn beste vriendinnen”, vertelt Jolien De Houwer. “Dus de laatste twee jaar haar bij mij terug in de ploeg hebben, daar was ik heel dankbaar voor. Ze is een echte shotter, teamplayer en ze brengt heel veel sfeer mee in de kleedkamer! Wat Maxime niet onder stoelen of banken stak was dat ze ‘schrik’ had of geïntimideerd was door de coach Eddy Maertens. Als ze dan dit jaar voor hem een cadeautje mocht kopen was ze blij en had ze schrik tegelijkertijd!”

“Ze was en is een slimme en goede speelster maar toch had ze vaak uitspraken bij waardoor ze liet merken dat ze zich vaak minder voelde als andere speelsters in eerste landelijke. Zo heeft ze een aantal keer benadrukt dat ze zichzelf ‘onnodig’ voelde. Maar dat zagen wij anders als teamgenoten. Max had dit seizoen een zware blessure waardoor ze nooit is teruggekeerd. Ze bleef nochtans wel elke match meegaan naar de wedstrijden samen met de andere geblesseerden. Maar Max kon vanop de bank zo’n vuur brengen en iedereen aanmoedigen. Ze heeft een grote mond met een hart van goud! Woorden schieten te kort om haar te omschrijven. We gaan haar missen.”

volg basket360.be op sociale media

Topnieuws ontvangen Ja, graag Neen, dank u