Gaétan Maes zet een beetje uit noodzaak een punt achter zijn actieve basketbalcarrière.

“Ik studeer op het einde van dit schooljaar af als leerkracht aardrijkskunde en geschiedenis. Ik heb nog geen idee waar ik volgend jaar zal werken en of dit combineerbaar zal zijn met sporten. Ik heb ook zeer veel last aan mijn knieën tijdens en na het sporten. Ook dit speelde een rol in mijn beslissing.”

Geen afscheidsmoment, voelt dat een beetje als een tekort aan? “Ja toch wel, ik vind het jammer dat ik niet op een normale manier heb kunnen afscheid nemen van het basketbal. Ik speelde mijn laatste match zonder het te weten. De mooiste herinneringen? “Kampioen spelen bij de U18 en de titel pakken bij de U12 met mijn pa als coach.”

“Boeken lezen, museums bezoeken worden de nieuwe opvulling van mijn vrije tijd, maar er zal waarschijnlijk veel tijd kruipen in lessen voorbereiden. Mijn vader blijft nog steeds coach van Poperinge. We hebben afgesproken als ik tijd en zin heb dat ik af en toe nog eens zal gaan meetrainen. Wie weet vind ik zo terug de motivatie. Ook ga ik in het weekend naar de wedstrijden kijken van mijn vriendin die in Oedelem speelt.”

“Een echte teamspeler”

“Ook voor mij was het ook tof nog eens mijn zoon te kunnen coachen in een eerste ploeg”, vertelt pa Pascal Maes. “Nadat ik enkele jaren jeugdtrainer geweest ben van hem, nu hem nog zien progressie maken als speler bij Poperinge One. Hij is een echte teamspeler! Ook voor hem is heel jammer dat het seizoen zo moest eindigen.”

volg basket360.be op sociale media

Topnieuws ontvangen Ja, graag Neen, dank u