Julie Deconinck zet bij Wytewa Roeselare een punt achter haar carrière.

“Het was de laatste drie jaar behoorlijk druk bij ons op sportief gebied. Ik trainde twee keer en had meestal match op zondag, mijn vriend Arne geeft drie keer training in de week op Club en heeft meestal match op zaterdag. Doordat alles op verschillende dagen viel, met voor ons allebei verre verplaatsingen,  was er nog weinig qualitytime over. Plus het leek me leuk om na 24 seizoenen te kunnen stoppen op wat voor mij het hoogst haalbare niveau was.”

“Geen afscheidsmoment, goh, dit voelt niet echt aan als een tekort. Het is vooral zéér jammer dat je niet kan afsluiten door die laatste match te spelen. Nu heb je die laatste match gespeeld, zonder dit te beseffen. En dat we dit niet kunnen vieren en afsluiten met onze ploeg, dat is misschien nog wel het grootste gemis. Maar dit zal zeker en vast nog ingehaald worden!”

“Een paar halve finales van de beker, de overstap naar Wytewa, … maar vooral de leuke, mooie vriendschappen die ik er aan over hou. Ik denk eraan om misschien te beginnen tennissen of padellen. Maar met een kleine van bijna twee jaar in huis kan je ook al behoorlijk goed je tijd vullen. En het lijkt me leuk om de weekends eens te kunnen plannen zonder rekening te moeten houden met matchen. Voorlopig zal ik niet echt in het basketbal te vinden zijn. Ik zal wel af en toe naar mijn broer gaan kijken en naar de ploeggenoten die nog verder doen.”

Topnieuws ontvangen Ja, graag Neen, dank u