Zondag is coach Herman Van den Broeck overleden. Heel wat mensen uit de basketbalwereld uiten hun medeleven.

“Ik post niet vaak iets op Facebook, maar het overlijden van Herman Van den Broeck leek me een bijzonder goed moment om hier een uitzondering op te maken”, schrijft Jorn Steinbach. “Ik leerde Herman kennen bij Gentson: een warm persoon, een goede coach en iemand waar ik vanaf dag één veel vertrouwen in had. Het is dankzij Herman dat ik bij Okapi Aalst tekende, omdat hij geloofde in mij en voorspelde dat ik kansen zou krijgen. Achteraf bleek hij 100% gelijk te hebben, mijn carrière nam een grote vaart en ik ben Herman daar altijd dankbaar voor geweest.”

“In mijn tijd bij Aalst was hij daar om mij als vriend toe te spreken wanneer het niet goed ging, hij was daar om gebeurtenissen te relativeren en hij was steeds daar om mij tips te geven. In een wereld met heel wat concurrentie, met makelaars om elke hoek en grote financiële belangen was Herman de persoon waar ik naartoe ging voor een eerlijke mening. Samen met Frank en Brad vormden ze een fantastisch trio, met oog voor talent, plezier en menselijk geluk. De fantastische tijden die we hebben beleefd toveren spontaan een glimlach op mijn gezicht. Het basketbal verliest een goede coach, met een grote passie voor het spelletje en het hart op de juiste plaats.”

“Ik koester onze herinneringen samen, de prestaties die we op het veld hebben geleverd en de resultaten die we samen hebben behaald. Hopelijk toveren de gedachten van ons verleden ook een glimlach op jouw gezicht. Rust zacht Tisj, je hebt het verdiend.”

“A mon ami Herman Van den Broeck”, opent Serge Crevecoeur. “Herman, Tisj, Coach Herman, tu étais avant tout mon ami. Tu as pris ma (petite) main dans la tienne qui était grande et rassurante au début de nos aventures en D1.
Je me rappelle (je les ai encore) des grandes feuilles A0 que tu avais préparées avec attention qui contenaient tous tes conseils et les choses à faire et à ne pas faire… ça m’a pris deux ans pour comprendre, mais tu es resté à mes côtés, bienveillant et patient.”

“Dans ce monde du sport égoïste et dur, tu étais dans une catégorie à part – hors catégorie en fait tellement tu étais bon et centré sur l’autre. C’était gai, rassurant et chaleureux de me jeter dans tes grands bras après le match, victoire ou défaite peu importait. On sentait ton amour pour Alost mais je crois que tu as contribué à rendre ta maîtresse Bruxelles heureuse. En tout cas moi je suis fier et heureux d’avoir fait ce bout de chemin avec toi Herman. Tisj, je boirai une bonne pintje à ta santé et aurai souvent une pensée pour toi.”

“RIP Herman Van den Broeck”, schrijft Pascal Angillis. “Blij en dankbaar dat Ik met u heb mogen werken in Brussels sinds 2003. Daarna hebben we elkaar voor de voorbije 15 jaar onnoemelijk veel gekruist in 1e klasse. Je had altijd een positief woord klaar en je was oprecht. Zelfs toen je zelf al ferm was aangetast door de kanker, vond je nog de energie om mezelf en mijn zoontje moed in te spreken om ons eigen gevecht tegen kanker te leiden.”

Topnieuws ontvangen Ja, graag Neen, dank u