Felke Steijns hangt bij Avanti Dames Brugge de schoenen aan de haak.

“Ik ben geen talent maar wel een harde werker”, zegt Felke Steijns meteen aan Basket360. “Tijdens de jaren dat ik heb gebasket heb ik amper een training gemist. Ik had die trainingen nodig om op het niveau te kunnen spelen dat ik wou spelen. Voor mij is het dus altijd alles of niets geweest als het op basket neerkomt. En deze keer kies ik helaas voor niets.”

“De combinatie tussen fulltime werken, mijn jonge gezinnetje en de basket lukt gewoon niet meer. Ik moet telkens ergens inboeten en dat begint te vreten aan me.”

Een afscheid op het veld niet gemist door corona? “Ghoh, je stopt niet met basketten voor het afscheid. Dus daar kan ik zeker mee leven. Wel vind ik het jammer dat ik via een Whatsapp de ploeg op de hoogte heb moeten stellen. Ik had het liever persoonlijk verteld.”

“Mijn man blijft wel nog basket spelen, dus het is zeker niet dat ik nooit meer een basketbal zal zien. Ook mogen ze me zeker bij Avanti langs de zijlijn verwachten. Met Fil, mijn zoontje, zal ik nu mijn weekends vullen, die verdient mijn volle aandacht. En mijn familie, wat er dus op neer komt dat er toch wel eens een basketwedstrijd zal tussen zitten.”

“Puur op basketvlak heb ik veel te danken aan Eric Van Craeymeersch. Hij geloofde vaak meer in mij dan ik in mezelf en dat heeft me voornamelijk tijdens mijn jeugdjaren enorm geholpen. Hij wist perfect wanneer een gesprek nodig was en kon me telkens weer overtuigen om alles te geven op het veld. Een persoon met het hart op de juiste plaats.”

“Ik wil ook mijn mama bedanken, want zonder haar was er geen basket. Iedere wedstrijd beleefde ze samen met ons. Ik ga de vele autoritten en -gesprekken samen enorm missen, maar die zullen we dan wel op een andere manier inhalen.”

Foto Bart Vandenbroucke